Ιστορικά στοιχεία

Ο όρος Hospice προέρχεται από τη λατινική λέξη Hospitium. Ήταν χώρος που χρησίμευε ως καταφύγιο για την ανάπαυση κουρασμένων ταξιδιωτών που επέστρεφαν από προσκυνήματα και ως στέγη αρρώστων που προσέφευγαν σε εκκλησίες και μοναστήρια για να θεραπευτούν.

Από το 476 έως τον 2ο αιώνα, το πρώτο Hospice λειτουργούσε ως ξενώνας στον οποίο προσέφευγαν οι ταξιδιώτες, ενώ παράλληλα παρήχετο περίθαλψη τραυματιών, ασθενών και βοήθεια γερόντων. Στη συνέχεια στην Αναγέννηση, κατά την περίοδο 1300-1600, ιδρύθηκαν τα πρώτα Hospices στην Ευρώπη, για τους λεπρούς, τους ανήμπορους και για άτομα με μεταδοτικές λοιμώξεις.

O όρος Hospice χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Lyon της Γαλλίας, το 1842, για τη φροντίδα ασθενών τελικού σταδίου, ενώ χρησιμοποιήθηκε και από τη μητέρα Τερέζα στην Ινδία για τον προσδιορισμό χώρου φιλοξενίας ασθενών που ευρίσκονται στο τελικό στάδιο της αρρώστιας τους. Εδραιώθηκε δε σαν ορισμός για τους χώρους αυτούς στην Αμερική.

Ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε και κατά την δεκαετία του 1960 από την Ιατρό Dame Cicely Saunders, η οποία το 1967 ίδρυσε το πρώτο hospice ( St. Christopher`s ) σ` ένα προάστιο του Λονδίνου και έκτοτε έχει καθιερωθεί διεθνώς.